సునీత గారి కవిత

ప్రియమైన..నాకు..

       .......

చాలా రోజులైనట్లుగా వుంది

నాకు నేను కనపడక

ఉదయాస్తమయాల ఊసు

నా గుండె చెవికి వినపడక

ఎవరికి.. ఎప్పుడు.. ఎందుకు

దగ్గరయ్యానో తెలీదు

కానీ..

నాకు మాత్రం నేను

దూరమయ్యాను

నా ప్రమేయం లేకుండానే

పేజీల రోజులు మారిపోతుంటే

నాది కాని పుస్తకమేదో

నా చేతిలోంచి నిశ్శబ్దం గా

జారిపోతున్నట్లు..

బతుకు చేస్తున్న సన్నని దరహాసం

అసంతృప్తి రంగు పులుముకున్న

దట్టమైన శూన్యం

లేత ఎండలో కురుస్తున్న

మంచు ముక్కల వర్షం

మట్టి వాసనను మత్తుగా

మేల్కొల్పుతున్నట్లు..

ముసుగు తీసిన సగం చందమామ

మబ్బుల తోట చుట్టూ

మల్లెల తోరణాలు కడుతున్నట్టు..

మనసు నిండా పిచ్చి పిచ్చి ఊహలు

తనువు మొత్తం పచ్చని పరవశాలు

సంఘర్షణ ల గుప్పెట్లో నలుగుతున్న 

ఎన్నెన్నో సందిగ్ధ క్షణాలు

ఎందుకో..ఇప్పుడు..

నాకు నేను కావాలనిపిస్తుంది

జీవితపు చివరి క్షణాల్లో అయినా

ఎవరూ లేని ఒంటరితనాన్ని

కసిగా.. భరించాలనిపిస్తుంది

              ****

సునీత గంగవరపు -

              ----