గుర్రం జాషువా గారి పాపాయి పద్యాలు

*పాపాయి 4 పద్యాలు... గుర్రం జాషువా గారు*

🥀

1

(నాయనా! పురిటింటి తెరువరి! కులజ్యోతి! నీకు దీర్ఘాయువురా!)

నవమాసములు భోజనము నీరమెరుగక,

పయనించు పురిటింటి బాటసారి

చిక్కు చీకటి చిమ్ము జానెడు పొట్టలో,

నిద్రించి లేచిన నిర్గుణుండు

నును చెక్కిళుల బోసినోటి నవ్వులలోన,

ముద్దులు చిత్రించు మోహనుండు

అక్షయంబైన మాతృక్షీర మధుధార

లన్నంబుగా తెచ్చుకొన్న యతిథీ

బట్ట కట్టడు, బిడియాన బట్టువడడు,

ధారుణీ పాఠశాలలో చేరినాడు, (కానీ)

వారమాయెనో లేదో మా ప్రకృతి కాంత

కరపి యున్నది వీని కాకలియు నిద్ర!

2 

(మా చిట్టి పాప నా ఒళ్ళో ముత్యాలు పోశాడు. నెలబాలుడై ఆనందాన్ని కుప్పవోశాడు. చిట్టిబాబూ!)

నవమాసములు భోజనము నీరమెరుగక,

పయనించు పురిటింటి బాటసారి

చిక్కు చీకటి చిమ్ము జానెడు పొట్టలో,

నిద్రించి లేచిన నిర్గుణుండు

నును చెక్కిళుల బోసినోటి నవ్వులలోన,

ముద్దులు చిత్రించు మోహనుండు

అక్షయంబైన మాతృక్షీర మధుధార

లన్నంబుగా తెచ్చుకొన్న యతిథీ

బట్ట కట్టడు, బిడియాన బట్టువడడు,

ధారుణీ పాఠశాలలో చేరినాడు, (కానీ)

వారమాయెనో లేదో మా ప్రకృతి కాంత

కరపి యున్నది వీని కాకలియు నిద్ర!

3

(కౌగిట్లో కదలి గారాలు కురుస్తాడు! ఉయ్యేల్లో, ఉల్లంలో ముద్దులు మురిపిస్తాడు!)

గానమాలింపక కన్నుమూయని రాజు

అమ్మ కౌగిటి పంజరంపు చిలక

కొదమ కండలు పేరుకొను పిల్ల వస్తాదు,

ఊయేల దిగని భాగ్యోన్నతుండు

ఉ ఊ లు నేర్చిన యొక వింత చదువరి,

సతిని ముట్టని నాటి సాంబమూర్తి

ప్రసవాబ్ధి తరియించ వచ్చిన పరదేశి,

తన ఇంటి క్రొత్త పెత్తనపుదారి

ఏమి పనిమీద భూమికి నేగినాడొ,

నుడువ నేర్చిన పిమ్మట నడుగవలయు

ఏండ్లు గడచిన ముందు ముందేమొకాని,

ఇప్పటికి మాత్ర మేపాప మెరుగడితడు!

4

(పిచ్చి తండ్రి! ఏమా ముచ్చట్లు! ఎవరితో ఈ కేకిసలు! లేదు! లేదు! ఏడవకు తండ్రి! ఏడవకు! పిచ్చితండ్రి!)

ఊయేల తొట్టి ఏముపదేశ మిచ్చునో,

కొసరి నొంటరిగ నూ కొట్టుకొనును

అమ్మతో తనకెంత సంబంధమున్నదో,

ఏడ్చి యూడిగము చేయించుకొనును

పరమేశ్వరుండేమి సరసంబులాడునో,

బిట్టుగా కేకిసల్ కొట్టుకొనును

మూనాళ్ళలోన ఏప్పుడు నేర్చుకొనియెనో,

పొమ్మన్నచో చిన్నబుచ్చుకొనును

ముక్కుపచ్చలారిపోయి ప్రాయము వచ్చి,

చదువు సంధ్య నేర్చి బ్రతుకునపుడు

నాదు పసిడికొండ, నా రత్నమని, తల్లి

పలుకు పలుకులితడు నిలుపుగాక!

🥀🙏🏼