కాలం ముసుగేసింది.

కాలం ! 

  గతించిన ఎన్నో గాయాల్ని  రుాపుమాపింది.

కాలం !

 ఎన్నో కన్నీటి కథనాలని , కష్టాల సెగలనీ

 మస్తిష్కపు మబ్బుల చాటుకు నెట్టి వేసింది.

 

 కాలం ! గతించిన ఎన్నో చరిత్రాత్మక సంఘర్షణలకు,

 సవాలుగా నిలిచింది.

 

 కాలం ! 

 రక్తాక్షరాలతో లిఖించిన  ఎందరో త్యాగముార్తుల , ఆత్మ సమర్పణల చితాగ్ని  జ్వాలల్లో

 దగ్ధమైపోయిన  న్యాయ వ్యవస్థలకు , సాక్షీభూతమై నిలిచింది.

 

 కాలం !

  నిరంతర అన్యాయాక్రమాల ,  అరాచకపు దాడుల్ని,  అరికట్ట లేని , చేతకాని సామాజిక వ్యవస్థ కు

 మరింత సమయాన్ని జోడిస్తుా , ధర్మ బద్ధ రాజకీయ

 వ్యవస్థా ప్రలోభాన్ని చుాపిస్తుా మాయ ముసుగు వేస్తునే ఉంది.

 

 కాలం!  

 జీవితపు ,  ఒడు- దుడుకుల దారుల్లో

 కష్ట సుఖాల , కన్నీటి వ్యధల , ఎడారి దారుల గమనానికి ఒయాసిస్సులాంటి  గమ్యాన్ని చుాపిస్తుా,  

 ఊరడిస్తుానే ఉంది .

 

 కాలం! 

 ఎప్పటికప్పుడు ,తారుమారౌతున్న  ప్రజా వ్యవస్థలకు  ,  ఐదేళ్ళకు ఒకసారి , రాజకీయ  రంగుల్ని పులుముతుా,  మనసులకు స్వాంతన కలిగిస్తుానే ఉంది. 

 

 కాలం! 

 కల్లబొల్లి మాటలతో , కపట వాగ్దానాలు చేసే 

 రాజకీయ నాయకుల ముఖాలకు,  ఖరీదైన మాస్కులు వేసి ,  మాటల గారడీల మాటున  మభ్యపెడుతుా , అమాయక ప్రజలతో చప్పట్లు , తాళాలతో భజన చేయిస్తునే ఉంది.

 

మానవ జీవితాలను , ఏదో ఒకరుాపంలో వచ్చి

రోగ గ్రస్తుల్ని చేసి, కబళించే మ్రుత్యువు , 

నేడు కనిపించని "కరోనా కణపు " రుాప మెత్తి  

కార్చిచ్చు  రేపుతుా ఉంటే...ఏంచెయ్యాలో తెలీకా 

"కాలం" గడ గడ లాడింది.  ఐనా సరే....

"లాక్ డౌన్" పేరుతో యావత్  ప్రపంచాన్నీ  జైలుగా మార్చి ,  స్వయం మానవ నిర్బంధాన్ని , మరో కోణంలో చుాపుతుా ,  మారణ హోమాల దాడికి కారణ భుాతమైన  "కరోనా" ను , సవాలు చేస్తుా ఎదురు నిలిచి , పోరాడుతుానే ఉంది.

విపత్తుల దాడిలో 

 నిర్దాక్షణ్యంగా  నలిగిపోతున్న  మనిషికి , మనిషే శత్రువై , అధికారికంగా కొందరుా , రాజకీయపుటెత్తులతో  మరికొందరుా ,

చదరంగం ఆడుతుా., ఆట తెలీని అమాయకపు

 జీవుల కష్టాని కి  "చెక్  " పెడుతుా ఉంటే , 

 కాలం "మౌనంగా" కన్నీరు కార్చింది .

 

 అన్యాయానికి ఎదురునిలిచి పోరాడే వారి తో, చేతులు కలుపుదామనుకున్న కాలం...

అడిగిన వాడిని అరాచకంగా అణచివేసే ,

క్రుార చర్యలకు భయపడి , అడుగు వెనకేసింది .

ఎటు వెైపు చుాసినా స్వార్దం నిండిన  మనస్తత్వాలు  ,

విలువలు తగ్గిన బంధాల దాడుల్లో, రాబందుల్లాంటి బంధువుల కాటుకు గురైన అబలల ఆర్తనాదాలు,

మానవీయత లోపించిన ముతక రాజ్యాంగాల మధ్య - ఊపిరాడని "కాలం ", మురికి కంపు భరించలేక 

మఖానికి ముసుగేసుకుంది.

దయ చుాపాల్సిన దైవం కుాడా,  

"కరోనా " కణపు  దారుణ దాడికి , 

తలుపులు ముాసుకు కుార్చునే సరికి,

అదిరి పడిన "కాలం " కఠిన నిర్ణయంతో ,

కళ్ళు ముాసుకుని పలాయనం సాగించింది

 

తన అస్థిత్వాన్ని కోల్పోతానేమొా 

అన్న భయంతో ",కాలం" పెట్టే పరుగులకు , 

ఋతువులు కుాడా జతకలిసి , 

సమయానికి ముందుగానే 

తమ వంతు ప్రకోపాన్ని చుాపించడంతో , 

ప్రపంచంలో, మరో చరిత్ర  చోటు చేసుకుందా..?

అన్న అనుమానం మొదలైంది.

సమయం కాని సమయం లో 

ఉధ్రుతంగా  కురిసిన వర్షాల వల్ల  ,

పంటలు నాశనమయ్యేయి , దానికి తోడు

వేల కొలదీ మిడతల దండు చేసిన దాడితో,

రైతన్నల ఆశలు ,అతఃపాతాళంలోకి 

అణిచివేయబడ్డాయి.

అధిక ఉష్ణోగ్రత తో ఎండలు , 

మంటలు రేపుతుా , జంతు , 

జీవ -జాలానికి  మ్రుత్యు వాతలు 

పెడుతున్నాయి .

నీటి కొలనులు ఎండిపోయేయి.

నదుల నీరు ఆవిరైంది .

మంద్రంగా వీచ వలసిన గాలులు , 

తుఫాను వేగంతో  విధ్వంసాన్ని శ్రుష్టిస్తున్నాయి. 

అనుకోని అంటు రోగాలతో , 

మానవులు ఆంతమౌతున్నారు. 

వింత కీటకాల , వంతు దాడులతో

ప్రజలు భయాందోళనలతో,

గ్రుహ బందీలౌతున్నారు.

సమయంతో పాటు 

మారక తప్పదనుకున్న  "కాలం ," 

కాలిన కడుపులతో ,కాలి నడక బాటల్లో , 

హ హా.. కారాలతో అలసిన శరీరాలకు , 

పట్టెడన్నం , పురుషెడు నీరుా ఇవ్వ లేకా,

వలస కుాలీల దయానీయ స్థితికి , 

తలవంచుతుా , తారుమారైన 

తన స్థితికి కన్నీరు కారుస్తోంది. 

కకావికలమైన పరిస్థితులకు

 తారుమారైన, అమాయకపు 

 వలస కుాలీల బ్రతుకుల్లో..

మిగిలిన కన్నీరు , కార్చిచ్చై రగిలి,

అంఫాన్ తుఫాను జల్లులకు తోడై, 

ప్రళయానికి నాంది పలుకుతోంది.

కంపిస్తున్న భుామి , 

పొంగుతుాన్న సముద్రాలకు ,

స్వాగతం  చెపుతుా ,

అవధులు దాటిన అలలకు  

ఆహ్వానం పలుకుతోంది.

కాలానికి వెరవని సుార్యుడు , 

కణ కణ లాడుతుా , 

కురిపిస్తున్న వేడి తాకిడికి , 

భగ్గుమన్న సెగ మంటలు, మహిలో,

మారణ హోమాన్ని సాగిస్తున్నాయి.

మానవ విలాసాలకు బలైన ,

ముాగ జీవుల , కుళ్ళిన కళేబరాల 

ఆక్రోశపు తరంగాలు , జీవం పొిసుకుని,

" ప్రతీకార కణ పాశాలై " , వెంటాడుతుా ఉంటే , దిక్కుతోచని మానవుడు

దిగ్భ్రాంతికి లోనౌతుా, దిక్కులేని 

వింత ఛావు ఛస్తున్నాడు..

అందరిలో ఉన్నా , 

అంటరానివాడైన విధంగా,

ఒంటరి బ్రతుకు పోరాటం చేస్తుా , 

తన ఇంట్లో తానే బందీయై , 

.బతుకు బండి లాగుతున్నాడు.

తుమ్ముకు , దగ్గుకు'  భయపడుతుా  , 

మాటిమాటికీ చేతులు కడుకగుతుా, 

"మందులేని మహమ్మారి" దాడిని-

 అడ్డుకో లేక' అష్ట కష్టాల కొలిమి లో,

 ఆహుతౌతుా , అర్ధాంతర చావుతో

 అంటరానివాడౌతున్నాడు.

 

అన్నీ చుాస్తుా కుాడా   ..

ఏమీ చేయలేని "కాలం" ,మనిషి

తాను తీసుకున్న గోతిలో 

తానే  పడుతున్న వైనం చుాసి,

నవ్వాలో ,ఏడ్వాలో ,తెలీక 

నలిగిపోతున్న జీవితాల మధ్య

తాను కుాడా నలిగిపోతుా..,

"కాలం" వెళ్ళదీస్తున్నాది.

సమయానుకుాలంగా...

------------------------------

రచన , శ్రీమతి.,

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్ (మహరాష్ట్ర ).

--------------------