దాంపత్య జీవితం.

రచన,శ్రీమతి,

పుల్లాభట్ల జగదీశ్వరీముార్తి.

కల్యాణ్. మహారాష్ట్ర.

--------------------------

ప్రక్రియ.

సమ్మొాహనాలు.

శీర్షిక .

దాంపత్య జీవితం.

------------------------

అందమైనది ఇల్లు

ఇల్లంత సందళ్ళు

సందళ్ళ పెరిగారు పిల్లలుా  ఈశ్వరీ॥

పెరిగి  పెద్దయ్యేరు

పెద్దయిన పిల్లలుా

పిల్లలకు పెళ్ళిళ్ళ సందళ్ళు ఈశ్వరీ ॥

కోడళ్ళు అల్లుళ్ళు 

అల్లుళ్ళ సందళ్ళు

సందళ్ళ బాధ్యతల బరువులుా ఈశ్వరీ ॥

గడ్డు కాలము వచ్చె

వచ్చి వయసే తెచ్చె

తెచ్చె ముదుసలి తనము నేయిచ్చె ఈశ్వరీ॥

పనిచేయ లేకున్న

లేకున్న చేసినా

చేసినా ఆరళ్ళు తప్పనైన  వీశ్వరీ ॥

విసుగు , ఛీత్కారాల

ఛీత్కార  బతుకుల

బతుకేల యనుచునుా విల-విలలు ఈశ్వరీ  ॥

వృధ్ధాశ్రమాలగతి

గతి తమకు పోగ మతి

మతిపోయి పయనము మారాతి దీశ్వరీ ॥

లేదు చావుకు భయము

భయము సహచరి, గనుము

గనిన మే మొంటరిగ మనలేము ఈశ్వరీ ॥

ఒకరికొకరము తోడు

తోడుగా మని జోడు

జోడుగనె పోవరుగ ఏనాడు ఈశ్వరీ..॥

ఈనాటి పిల్లలే

పిల్లలు పెద్దలు లే

రేపటికి ఔదురుగ ముదుసలులె ఈశ్వరీ ॥

పిల్లలకై  జీవము

జీవితము అంకితము

అంకితము  అనర్ధమని తెలియము  ఈశ్వరీ॥

ఋణము తీర్చెడి గుణము

గుణ హీనకు స్వార్ధము 

స్వార్ధమేలె ఇలలో ఇది నిజము ఈశ్వరీ ॥

ఈతీరు మారనిది

మారని  సమాజమిది

సమాజము మనము గద, నీతేది ఈశ్వరీ ॥

తామరను అంటదు 

అంటదు నీరంటదు

అంటదు విషయములను అంటదుా  ఈశ్వరీ॥

నమ్ము సతిని వీడకు

విడచి  అతిగా చెడకు

చెడి సతి కంటనీరు రానీకు ఈశ్వరీ. ॥

అమ్మ రుాపు తానై

తానై చెలి తానై

తానే నీ వలపై  నీ తోడు ఈశ్వరీ ॥ 

కష్ట-సుఖములతోడు.

తోడునీ సరి జోడు

జోడు  చివరి వరకు వదలకెపుడు ఈశ్వరీ ॥